15 december 2007

Feestje!

Met mijn ziel onder mijn arm beklim ik de 4 trappen naar F.'s huisje. De gang oplopend zie ik haar blonde haren al van verre. Gut... ze staat me op te wachten. Ik zeg niets, zij zegt niets. Ik kijk alleen, sta als een zombie op haar deurmat en lijk in niets meer op het Duracellkonijntje wat ik afgelopen weken was.

Ze trekt mijn jas uit, wikkelt mijn sjaal af en brengt me naar de warme woonkamer. Als de deur opengaat zie ik twee lekkere stoelen gericht naar de kachel en twee dampende koppen thee. Ze duwt me naar één van de stoelen, begint met het inschenken van thee en nog voordat mijn billen in de stoel landen, rolt de eerste traan naar beneden.

Nog steeds is er niets gezegd... Pas na een kwartier huilen in haar schoot richt ik me op, kijk haar aan en zeg quasi-optimistisch 'hoi', om vervolgens mijn hoofd weer neer te leggen en weer een uurtje verder te gaan met waar ik zo druk mee bezig was - huilen.


Afgelopen periode was iets veel te druk voor iemand die dat niet meer zo gewend was. Maar ik heb potjandoosie niet voor niets behoorlijk geïnvesteerd in het leren trots zijn op mezelf, dus bij deze: I made it! Zowel stage- als schoolzaken zijn goed afgerond en ik heb vakantie. Dat gaan we vieren.

5 opmerkingen:

J zei

Ach lieverd...wat een mooi logje!

(hihi, toch nog 'n keer een reactie van mij ;-))

inge zei

heel goed ! en ff flink uithuilen is zo goed voor een mens ! worden je traanbuisjes eens goed schoon en zo ; )

Naatje zei

Mooi logje, inderdaad.
Ik vind het zo geweldig hoe jij gewoon naar een vriendinnetje toe kan gaan en uithuilen. Ik zou het zelf niet eens kunnen volgens mij, laat staan of ik weet wie er precies wel of niet geschikt voor is enzo...

Maar goed. Je hebt fantastisch hard gewerkt de afgelopen tijd, dus geniet van je vakantie. (K)

Sana zei

@Naat:
Ik heb dat ook moeten leren, hoor. Vóór A'rum huilde ik eigenlijk gewoon niet. Nooit. Tijdens de middelbare school druppelde ik kraanwater in mijn ogen in de hoop dat dat als huilen zou voelen of het zou opwekken of weetikveel ;) . (Ik was jong. En blond. En verdwaald.)

Nog steeds gaat het niet van harte en al zeker niet vanzelf, maar het gaat en als de nood hoog is, gaat het beter.

Dus: Verlies je hoop niet. Die tranen komen nog wel!

Jill zei

Ik ben blij dat ik volgende week vakantie heb, want dit is erg herkenbaar.
Ik huil alleen nog steeds uit bij een paard, maar het komt op hetzelfde neer ;)
Veel te druk geweest de afgelopen maanden en dat was ik ook niet meer gewend.

Toch fijn om dit alles te lezen, en geniet van je vakantie!