Sana De kids wonnen 5 medailles

Ik had het er niet bij vermeld, gewoon, omdat ik vind dat het eigenlijk niet het belangrijkste mag zijn. Stiekem is dat het natuurlijk wel, that's what it all about. Jezelf bewijzen, laten zien wat je kunt en hoe goed je bent. En natuurlijk vindt Juf Sana het ook een enorme eer en bevestiging als 'haar' kindjes winnen. Want Juf Sana is best streng en veeleisend soms.

Er deden 18 meiden mee uit mijn gymgroepen en ik mocht 5 medailles uitdelen. Zo heerlijk om al die glunderende bekkies te zien... Ik ben zo trots op mijn meiden, want ik heb ze behoorlijk hoog ingeschreven. Ik hou er niet van om ze supersimpele oefeningen te laten doen, ik ga vaak voor het hoogst haalbare - zo ben ik.

Bij mijn oude vereniging werden de medailles uitgereikt door de Grote Baas en ik wist niet dat de leiding het hier deed. Dus ik stond vrolijk te glunderen en enthousiast te klappen toen het eerste kind naar voren werd geroepen. Vervolgens kreeg ik een duwtje en werd me even ingefluisterd dat ik de medaille mocht omhangen. Echt heel leuk.

Oh, en speciaal voor Keklog een filmpje van de demo een foto van een vliegende Sana. Ook leuk, toch?

Gymjuffie Sana

Als ik heel,
maar dan ook echt héél(!)
hard probeer terug te denken
aan hoe leuk het was
gister
in dat uur van
'Help wat moeten we nu?!?
Er is zoveel publiek en we hebben
tijd teveel,
hoe vermaken we die lui?!?'

Als ik terugdenk aan
de vering van de tumbling,
de saltos,
het meejuichen van mijn kids en
het bewonderend geklap van het publiek,
dan is die enorme spierpijn
in elk vezeltje van mijn lijf
ineens niet meer zo erg,
maar bijna lekker.

Sana & Inge discovering Sia

Juf Sana gaf d'r een zoen

Dat zou Sana ook 'niet leuk' vinden

Ik zat met B. in de auto en verwonderde me over haar nuchterheid en humoristische kijk op de dingen. Dus vroeg ik aan haar van welk soort momenten zijn nou echt totaal in de stress zou schieten. Serieus, ik heb nog nooit zó'n nuchter mens gezien.

"Tja.. nou.. ik las laatst dat er een baby'tje was ontvoerd.. ik geloof dat ik dat toch niet leuk zou vinden. Maar verder..."

Sana past op

Vroeger paste ik met regelmaat op op de kinderen uit de buurt. Het buurmeisje, de dochter van mijn baas, het zoontje van de overbuurman. Op die oppasavondjes zat ik vroeger altijd muisstil en kaarsrecht op de bank. De televisie op z'n allerzachtst (want stel je voor dat ik hun noodkreten niet zou horen) en ik keurig rechtop op de bank (want stel je voor dat ze thuiskomen en ze treffen mij languit liggend aan).

Nu heb ik enkel nog Thom op mijn oppaslijst, en sinds 4 maandjes hoort Z.I. er ook helemaal bij. Z.I. is echter (nog) geen meiske wat zomaar uit haar bedje zal klimmen en de trap af zal proberen te lopen. Ze is immers pas -oké, bijna- 4 maandjes. Toch ben ik zo gewend aan het oppassen op 'grote kinderen', dat ik bij het gestommel van de buren direct overeind schiet om te kijken of er niet toevallig een lief klein meisje met blonde haartjes boven op de gang aan het slaapwandelen is...

Sana begreep het niet

Lieve Liesbert,

De Sinterklaas is alweer een tijdje uit het land,
en vraagt zich af of jij nog steeds tevreden bent.
Je hebt de oude Sint ook echt verbaasd,
toen Piet met jouw lijstje kwam aangerend.

In zijn fantasie zag Sint jou lopen
tussen koelkast en provisiekast,
Je had eigenlijk ook brood en melk nodig,
maar diep vanbinnen droeg jij een nog zwaardere last.

Al jaren maak jij namelijk jouw gezichtje schoon
met rommel, goedkope en kwaliteitloze troep.
Geen wonder, lieve Liesbert,
dat jij Sint niet vroeg om kilo’s snoep.

Nee, jij verlangde naar een verse verpakking
van die geweldige DeMak’Up reinigingsdoekjes.
Dat is natuurlijk veel leuker om te krijgen van Sint,
dan een chocoladeletter of leuke boekjes.

Lieve Liesbert, Sint geeft je groot gelijk,
dat jij je dagelijkse boodschap op je lijstje hebt gezet.
Sint en Piet hopen dan ook van harte
dat je het met één zo'n pakje tot volgend jaar redt.

Groetjes,
Sint en Piet

Sana voelt het contrast

Toch bijzonder,
hoe het blijven verlangen naar iets,
de pijn van het gemis
vrijwel geheel
en al die tijd
heeft kunnen verdoven,
heeft lamgeslagen.

En dan, nu,
bij het eindelijk bemachtigen,
als het verlangen niet langer nodig is,
dát moment,
het moment waarop het besef doordringt,
waardoor je voelt,
doorvoelt,
hoe zeer dat niet hebben
van toen
eigenlijk had moeten doen –
en hoe zeer dat nu pas doet.

Sana had dat aan Klaas moeten vragen

S: Ik wil een vriehiendje.
I: Wat dan, moet ie voor je stofzuigen?

S: Nee. Lief voor me zijn. Stofzuigen kan ik zelf wel, maar bij dat lief zijn kan ik best nog wel wat hulp gebruiken.

Sana @ de lenzenboer

hm. eens kijken.
ai. ai, ai. ai, ai, ai.
hm. ja. toch wel ernstig verwaarloosd.
veeeeel te weinig zuurstof gehad.
tja. what to do.

oh meisje. als je nog een jaar zo door was gegaan,
was het einde verhaal hoor, met die ogen van je.
ik denk dat de schade nu al erger is dan
we hopen of denken.

weet je, ga deze maar proberen,
*pakt een setje hyperduregoede lenzen*
en als het werkt, dan kom je over 3 weken terug
voor controle. dan checken we ff,
en als het goed is, dan is het goed.

oh. je gaat naar Ghana.
naar het binnenland, zeg je?
en daar wil je lenzen dragen? haha.
ik denk het niet. droge stofzooi.

weet je. ik geef je wel 15 setjes daglenzen,
kun je die in december testen, en op is op.
daarna heb je pech, en mag je je bril weer op.

en in Ghana?
tja. dan heb je dus geen lenzen.
kunnen je ogen mooi uitrusten.

en luisteren hoor, vanaf nu,
naar die ogen van je.
rode ogen zijn niet goed,
nee, ook niet een beetje rood.
en ook niet een beetje droog,
of een beetje branderig,
of een beetje au.

en al die adertjes, die horen daar niet.
dus. luisteren naar die signaaltjes.
en dan zie ik je na Ghana weer terug om te kijken hoe verder.
veel succes ermee.


Hij was lief hoor, die lenzenboer van de Purrrrl. Maar hij had ook dondersgoed door hoe mijn vork in de steel zit, en dat 'ie me nu niet zomaar goede, dure lenzen kan geven, want ik prop ze er gewoon in, rood of niet. I'm (too) used to it. Dus. Nu moet ik heul zuinig aan doen, en heel goed bedenken of ik die dag lenzen in wil, want op = op en ik krijg écht geen nieuwe van de beste man. Ik denk dat ik 'm dankbaar moet zijn....