1 januari 2008

Sana's begin, vol goede moed

Om kwart voor 12 schrokken we ervan. Van de klok. En van de papa van C., die ons vroeg of we wel even in de huiskamer kwamen zitten voor 'n glas champagne en het aftellen enzo.

Kwart voor 12. Time flies. We hadden elkaar duidelijk iets te lang niet gezien en teveel bij te kletsen, want de tijd was voorbij gevlogen. C. kreeg voortdurend smsjes van mensen die zo slim (of controle-
behoeftig) waren om vóór 12 uur al de smsjes te versturen.. ik had echter nog niet naar mijn foontje omgekeken. Pieperdepiep. Weer C.'s foon.

Kwart voor 12. Ik wilde ook smsjes en besloot mn foontje uit mijn veel te volle logeertas op te duikelen. Behalve heel veel kleren, mn pyjama, mn tandenborstel en mijn oplader(!) kwam ik hem echter niet tegen. Die heel veel kleren (en mn pantoffels, ook héél belangrijk als je gaat logeren) pasten namelijk niet in mijn schoudertas en dus gooide ik op het laatste moment alles over in de grote rugtas. Alles, behalve mijn telefoontje.

Whaaaaaa. Slechte timing om telefoonloos te zijn. Ik heb dat kreng altijd bij me. Ik moet toch mn ouders bellen of op zn minst smsen? En mn Roomie en mn Zusje en vriendinnetje F.. Bovendien wil ik al die andere smsjes van mensen die aan mij denken lezen en genieten van dat al.

Niet dus. Gelukkig had ik op dat moment de beschikking over mijn relativeringsvermogen en troostte ik mijzelf met de gedachte dat ik bij thuiskomst mijn telefoontje aan zou treffen met allemaal gemiste oproepen en gelukkignieuwjaarsmsjes. Dat hielp. Ik doe het goed met beloningen en leuke vooruitzichten.

En dus dronken we champagne, keken we naar het vuurwerk, speelden we tot diep in de nacht Koehandel (leuk spel, ik won namelijk, mwoehaha) en waren we publiek in een relatiecrisis van het zusje van C.. Bizar hoe dat wat alleen in GTST hoort ook gewoon om 5 uur 's ochtends in real life kan gebeuren, terwijl je één deur verder ligt lag te pitten.

Vervolgens tot 11 uur lekker liggen snurken, samen ontbeten en met het autootje van I. weer naar huis getuft... Samen de conclusie getrokken dat dit weer een erg geslaagde Oud&Nieuwviering was geweest.

En dan.
Het moment van thuiskomst.
Het opdiepen van mijn foontje uit de tas

De verwachting....
... en de teleurstelling.

Eén smsje.
Van Zusje.

Maar die telde niet, want ik had via het mobieltje van I. haar en mn Roomie al laten weten dat ik mijn foon vergeten was.



Verder niemand.
Niemand.

Ik ga maar eens googelen en een verklaring zoeken. Ja, ik leg dingen graag buiten mezelf. Er was vast een enorme overbezetting van het netwerk enzo. Ofzo.

7 opmerkingen:

Anoniem zei

Gelukkig nieuwjaar! (cockie)

Jill zei

Ik was veel zieliger, ik kreeg dan wel 7 sms-jes, maar ik was wel alleen :P

(en het netwerk was wel overbezet, want ik kon niks terugsturen, dus volgens jaar ben ik waarschijnlijk alleen en sms-loos! ;))

Gelukkig Nieuwjaar :)

xxx

Anoniem zei

Uh... héél fijn 2008 Sana! ;)
x vriendinnetje F.....

Janny zei

Heb het tot 2 uur geprobeerd maar er kwam geen sms aan helaas, volgend jaar proberen we het weer , misschien dan maar voor 12 uur!?

Cin zei

Gelukkig was je bij ons en kon ik je tenminste écht een gelukkig nieuwjaar wensen/kussen :-)

Liefs C.

p.s het was zeker super geslaagd!

XXX

karin zei

Maar het netwerk was ook overbelast. Ik kreeg een dag later nog een sms. :-)

Juna zei

Lees dit met terugwerkende kracht en als een sms:

Een goed nieuwjaar, Sana!